W sprawie lubuskiego transportu zbiorowego
Do Radnych Sejmiku Województwa Lubuskiego
oraz Zarządu Województwa Lubuskiego
Szanowni Państwo,
niniejszym, działając jako obywatel, podatnik oraz wydawca prasy regionalnej, składam przedsądową skargę dotyczącą:
likwidacji przewoźnika Lubuskie Koleje Regionalne (LKR),
konsekwencji tej decyzji dla transportu zbiorowego w województwie,
a także systemowego doprowadzenia do degradacji kolejowych przewozów regionalnych poprzez błędną politykę organizacyjną i kontraktową samorządu województwa.
Skarga ta stanowi wezwanie do cofnięcia skutków decyzji o likwidacji LKR oraz do przywrócenia realnej, konkurencyjnej i stabilnej organizacji regionalnych przewozów kolejowych.
I. Stan faktyczny – degradacja usług kolejowych po likwidacji LKR
Po likwidacji Lubuskich Kolei Regionalnych województwo przyjęło model de facto monopolu jednego przewoźnika, z którym zawierano kolejne umowy na realizację przewozów regionalnych.
W praktyce model ten doprowadził do:
chronicznych braków taborowych,
masowego zastępowania pociągów autobusami,
nieregularności i nieprzewidywalności usług,
trwałego odpływu pasażerów z kolei,
fizycznej degradacji infrastruktury kolejowej.
Szczególnie jaskrawym przykładem była linia Rzepin – Ośno Lubuskie – Sulęcin – Międzyrzecz, gdzie:
brakujące szynobusy były permanentnie zastępowane autobusami,
nie było jasne, skąd i o której odjeżdża środek transportu,
pasażerowie nie mieli gwarancji realizacji kursu w formie kolejowej.
Efektem było porzucenie kolei przez podróżnych, a następnie:
zarastanie torów,
konieczność późniejszego kosztownego odtwarzania infrastruktury z pieniędzy publicznych.
II. Skutek decyzji samorządu: odstraszenie pasażerów i zniszczenie zaufania
Działania (oraz zaniechania) Zarządu Województwa doprowadziły do sytuacji, w której:
kolej regionalna stała się usługą niepewną i wirtualną,
powrót przewoźnika na daną linię jest dziś odbierany przez mieszkańców z głębokim sceptycyzmem,
utracono kapitał zaufania, którego odbudowa trwa latami.
W praktyce to samorząd województwa odstraszył pasażerów od kolei, a następnie uzasadniał ograniczanie oferty ich „brakiem zainteresowania”.
III. Likwidacja LKR jako błąd systemowy i gospodarczy
Likwidacja Lubuskich Kolei Regionalnych była decyzją:
sprzeczną z interesem publicznym,
sprzeczną z zasadą racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi,
sprzeczną z europejskimi i krajowymi trendami organizacji transportu regionalnego.
W wielu województwach:
funkcjonuje kilku przewoźników kolejowych,
samorządy posiadają własne spółki przewozowe,
konkurencja obniża koszty jednostkowe i podnosi jakość usług.
W województwie lubuskim:
postawiono na monopol,
zlikwidowano własnego przewoźnika,
uzależniono się od jednego podmiotu z ograniczonym potencjałem taborowym.
Skutkiem było pogorszenie oferty, a nie jej poprawa.
IV. Odpowiedzialność samorządu województwa
Zarząd Województwa odpowiada nie tylko za:
zawieranie umów,
ale również za realny efekt społeczny tych decyzji.
W tym przypadku efektem jest:
marginalizacja kolei,
wzrost wykluczenia transportowego,
marnotrawstwo infrastruktury,
konieczność wielokrotnego „reanimowania” linii kolejowych.
To są skutki decyzji administracyjnych, a nie „procesów rynkowych”.
V. Żądania przedsądowe
W związku z powyższym wnoszę o:
Uznanie decyzji o likwidacji Lubuskich Kolei Regionalnych za błąd strategiczny;
Cofnięcie skutków tej decyzji w możliwym zakresie prawnym i organizacyjnym;
Podjęcie działań zmierzających do przywrócenia regionalnego przewoźnika kolejowego pod szyldem LKR lub równoważnym;
Zaniechanie praktyki monopolu jednego operatora;
Zapewnienie stabilności, przewidywalności i kolejowego charakteru usług na liniach regionalnych.
VI. Zapowiedź dalszych kroków
W przypadku braku reakcji lub podtrzymania dotychczasowego stanowiska informuję, że:
sprawa zostanie skierowana na drogę postępowania sądowo-administracyjnego,
zostaną złożone skargi do organów nadzoru,
temat będzie systematycznie nagłaśniany w mediach regionalnych i branżowych jako przykład destrukcji transportu publicznego.
Nie jest to działanie emocjonalne, lecz konsekwentna obrona interesu publicznego.
Z wyrazami szacunku
Adam Fularz
wydawca prasy lokalnej i hiperlokalnej
województwo lubuskie
Komentarze
Prześlij komentarz