Autor:

Projekt koncepcyjny: „MYŚLIBORSKIE MAZURY”

 

Projekt koncepcyjny: „MYŚLIBORSKIE MAZURY”

Rewitalizacja sieci kanałów Pojezierza Myśliborskiego jako produkt turystyki wodnej

Cel strategiczny:
Zwiększenie atrakcyjności turystycznej Pojezierza Myśliborskiego poprzez udrożnienie i remont historycznej sieci kanałów oraz stworzenie spójnego szlaku wodnego dla rekreacji (jachty, łodzie, kajaki, rowery wodne, małe statki wycieczkowe).

Efekt zakładany:
Wzrost potencjału turystycznego regionu nawet kilkukrotnie dzięki połączeniu dziś rozproszonych akwenów w jeden „system jeziorowy” z możliwością rejsów między jeziorami.

1) Idea projektu – co to ma dać?

Dziś Pojezierze Myśliborskie działa turystycznie jako zbiór osobnych jezior. Turysta przyjeżdża nad jedno jezioro i tam zostaje.
Po uruchomieniu kanałów powstaje produkt sieciowy:

  • można pływać między jeziorami (a nie tylko po jednym akwenie),

  • pojawia się sens budowy przystani, pomostów i usług,

  • rośnie liczba noclegów (turyści przemieszczają się etapami),

  • region staje się „destynacją” jak Mazury w mini-skali.

2) Zakres rzeczowy: szlak „Myśliborskie Mazury”

Projekt zakłada udrożnienie i modernizację 4 kluczowych kanałów oraz fragmentów skanalizowanych cieków, które połączą jeziora w jeden system.

Proponowany przebieg szlaku (ciąg wodny)

Kanał Głęboki → Sitno Wielkie → Tuchorzyna → Jezierzyca → Jezioro Myśliborskie → Myśla skanalizowana → Jezioro Wierzbnickie → Kanał Kruszwin → Jezioro Pacynowo

(Nazwy pozostają roboczym szkieletem szlaku – w studium wykonalności należy doprecyzować odcinki, kilometraż i parametry.)

3) Standard techniczny: „kategoria 1a” (odcinkowo)

Założenie: doprowadzenie Kanału Głębokiego i wybranych odcinków do parametrów umożliwiających ruch małych jednostek:

  • jachty kabinowe turystyczne,

  • łodzie rekreacyjne,

  • małe statki wycieczkowe (lokalnie),

  • kajaki i rowery wodne.

Zasada bezpieczeństwa i ochrony przyrody:
Łodzie motorowe dopuszczone wyłącznie na wybranych akwenach, zgodnie z regulaminem szlaku i ustaleniami środowiskowymi.

4) Zakres prac (co konkretnie trzeba zrobić)

A. Prace hydrotechniczne

  • odmulenie kanałów (udrożnienie przekroju),

  • usunięcie roślinności blokującej przepływ,

  • stabilizacja skarp w punktach krytycznych,

  • przebudowa/naprawa przepustów i jazów,

  • uczytelnienie toru wodnego.

B. Bariery infrastrukturalne

  • weryfikacja wysokości mostów i przepustów (prześwit),

  • likwidacja „przerwań” kanałów (nasypy, drogi),

  • ewentualne obejścia lub przebudowy.

C. Mała infrastruktura turystyczna (minimum)

  • 3–6 prostych pomostów cumowniczych,

  • miejsca biwakowe/kajakowe,

  • oznakowanie nawigacyjne,

  • tablice informacji turystycznej („mapa szlaku”).

5) Etapy realizacji (proponowany model)

Etap 0 – „studium i zgody” (6–12 miesięcy)

  • inwentaryzacja hydrotechniczna i geodezyjna,

  • analiza środowiskowa + uzgodnienia,

  • kosztorys i wybór standardu szlaku,

  • przygotowanie wniosków o finansowanie.

Etap 1 – „udrożnienie osi” (rok 1–2)

  • Kanał Głęboki + odcinki krytyczne,

  • likwidacja przerwań i wąskich gardeł,

  • 2–3 pomosty.

Etap 2 – „spięcie całej pętli” (rok 2–3)

  • pozostałe kanały (w tym Kruszwin),

  • oznakowanie szlaku,

  • infrastruktura kajakowa.

Etap 3 – „produkt turystyczny” (rok 3+)

  • rejsy wycieczkowe (pilotaż),

  • promocja i wydarzenia (np. „Otwarcie Szlaku”),

  • rozwój usług prywatnych: mariny, gastronomia.

6) Model zarządzania szlakiem

Rekomendowane powołanie operatora (nie nowa instytucja, lecz formuła współpracy):

  • porozumienie gmin + powiat + Wody Polskie (w zależności od własności wód),

  • operator szlaku: jednostka gminna lub spółka komunalna,

  • regulamin ruchu: strefy ciszy / strefy silnikowe / strefy kajakowe.

7) Źródła finansowania (realistyczne ścieżki)

  • fundusze UE (turystyka, środowisko, adaptacja do suszy/retencja),

  • programy retencji i ochrony wód,

  • budżety samorządowe (wkład własny),

  • partnerstwa z biznesem (mariny, wypożyczalnie).

8) Korzyści dla samorządu i mieszkańców

Gospodarcze

  • wzrost liczby noclegów i usług,

  • ożywienie gastronomii i drobnego handlu,

  • wzrost wartości nieruchomości w pobliżu wody.

Społeczne

  • nowe miejsce rekreacji dla mieszkańców,

  • wydarzenia sportowe i rodzinne,

  • „produkt tożsamościowy” regionu.

Środowiskowe (przy dobrym projekcie)

  • poprawa drożności cieków,

  • uporządkowanie gospodarki wodnej,

  • element retencji (w zależności od rozwiązań).

9) Proponowane działania „na start” (szybkie)

Jeśli samorząd chce zacząć bez dużych kosztów:

  1. zlecić inwentaryzację 4 kanałów i punktów przerwań,

  2. wskazać 10 miejsc krytycznych,

  3. zrobić pilotaż odmulenia 1–2 km najbardziej obiecującego odcinka,

  4. postawić 1 pomost + tablicę „Tu powstaje szlak Myśliborskie Mazury”.

To daje natychmiastowy sygnał: „projekt żyje”.

Opracowanie koncepcyjne: Adam Fularz – ZiemiaGorzowska.pl
Redakcja: Dolina Zielona 24a, 65-154 Zielona Góra


Oto propozycja redakcji dla samorządu lokalnego:

Wygenerowanie 3-krotnie większego potencjału atrakcyjnosci turystycznej dzięki remontowi sieci kanałów Pojezierza Myśliborskiego

"Myśliborskie Mazury"

Cel to naprawa Kanału Głębokiego nawet do miejscami, na odcinkach, kategorii 1a.  Dla jachtów i łodzi motorowych (te tyllko na wybranych
akwenach) udrożnionoby sieć 4 kanałów łączących akweny pojezierza.

Kanał Gęboki
Sitno Wielkie
Tuchorzyna
Jezierzyca
Jezioro Myśliborskie
Myśla Skanalizowana
Wierzbnickie Jezioro
Kanał Kruszwin
Jezioro Pacynowo

opr. Adam Fularz
www.ZiemiaGorzowska.pl
Redakcja: Dol. Zielona 24a, 65-154 Ziel. Góra

Komentarze

Prześlij komentarz

Artykuły